Volledige loonstop bij weigeren passende arbeid door werknemer?

Door werkgevers wordt vaak de vraag gesteld: mag ik het salaris van een gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemer volledig staken wanneer de werknemer weigert passende arbeid te verrichten? De kantonrechter Groningen heeft recent deze vraag bevestigend beantwoord.

Dit is een opvallende uitspraak. In het verleden werd door Kantonrechters vaak geoordeeld dat een loonsanctie alleen betrekking kan hebben op het gedeelte waarvoor de werknemer arbeidsgeschikt is en dus in staat is om te werken.

De kantonrechter Groningen denkt hier duidelijk anders over.

Volgens deze kantonrechter mag u als werkgever, wanneer de bedrijfsarts vast stelt dat uw werknemer voor een aantal uren per dag passend werk kan verrichten, en de werknemer weigert voor die uren te komen, het volledige loon stopzetten. Dus wanneer een werknemer vóór de ziekte 40 uur per week werkt en voor 4 uur passend werk kan verrichten, mag u als werkgever toch voor 40 uur per week het loon staken indien de werknemer weigert 4 uur passend werk te doen.

De kantonrechter heeft hiermee de hoofdvraag of de loonstopzetting ex artikel 7:629 lid 3 sub c BW uitsluitend betrekking heeft op de uren waartoe de werknemer in staat wordt geacht te werken of dat het volledige loon kan worden stopgezet, dus in het voordeel van de werkgever beantwoord.

De kantonrechter stelt dat uit de wetsgeschiedenis kan worden afgeleid dat de loonsanctie ex artikel 7:629 lid 3 BW ziet op het volledige verlies van loonbetaling. Dit kan alleen bij hoge uitzondering anders zijn. Het feit dat de wet spreekt over een loonstop over de tijd gedurende welke de werknemer de passende arbeid niet verricht, moet dus zo worden uitgelegd dat met het woord 'tijd' wordt bedoeld de periode waarin het gedrag van de werknemer plaatsvindt.

Wanneer de loonstop slechts betrekking zou hebben op het aantal uren waarvoor de werknemer geschikt is passende arbeid te verrichten, schiet het volgens de kantonrechter zijn doel voorbij. Dan verliest de sanctie voor een belangrijk deel zijn effect. Het doel van de sanctie is namelijk om de werknemer te prikkelen om weer te gaan werken zodat hij zo snel mogelijk volledig hersteld zal zijn.

Ik kan mij goed in de uitspraak van deze kantonrechter vinden gelet op het doel van de loonsanctie. Indien de werknemer voor enkele uren per week passende arbeid kan verrichten maar dit weigert, dan is een loonsanctie voor een paar uur per week onvoldoende afschrikwekkend.

Ook de uitleg door de kantonrechter van de woorden 'gedurende de tijd' in de wettekst is een aannemelijke uitleg. Ik ben benieuwd of meerdere rechters nu deze uitleg gaan volgen.

Ik houd u op de hoogte!

Door: Patricia Pijls, Advocaat Arbeidsrecht bij

KampsVanBaar Advocaten.