
Op 1 juni geeft de Sittardse coverband Loose een jubileumoptreden bij Tapas op de Markt in Sittard. Het is dan 25 jaar geleden dat de band voor het eerst optrad, tijdens een examenfeestje in 1989 van een schoonzus van een van de leden. Zo beginnen die zaken meestal.
Een half jaar eerder startte een viertal vrienden met het repeteren van covers van populaire bands. De naam van de coverband moest de intentie van samen muziek maken, puur voor het plezier, reflecteren. Het moest vooral ontspanning zijn en niet al te strak geregeld. Loose dus. En omdat de Blues Brothers onmiskenbaar favoriet waren bij de toen nog jonge bandleden werd - op een zonovergoten terras, terwijl het nodige vrouwelijk schoon voorbij paradeerde - de naam Loose in the Blues geboren.
a6eejeb766tifkali7zddf9ko
Op de bus: José Houben, Godelieve Aarts, Christine Colaris. Staand en in de bus v.l.n.r. Jack Vahsen, Sander Joosten (nog lid) Valdo Mennens (†), Leon Wijnands (nog lid), Erich Lucas, Theo Lucas (nog lid). Foto dateert van 1989-1990.
De band groeide al snel door naar een tiental leden. Een blazerssectie - saxofoon, trompet en trombone - werd toegevoegd. En nu, na 25 jaar lief en leed gedeeld te hebben, is Loose nog steeds een club vrienden die elkaar de ruimte laten.
Het aantal optredens dat de band jaarlijks verzorgt is op de vingers van twee handen te tellen. Bruiloften en partijen, bedrijfsfeestjes - dat soort werk, maar het liefst gewoon in de kroeg. Daar is de sfeer immers al Loose en is er altijd spontane interactie: plezier met elkaar en met het publiek, dat is waar het om draait.
It's not in the name
Loose in the Blues roept - 'vreemd genoeg' - bij mensen die de band niet kennen de associatie met onvervalste bluesmuziek op. Dat bleek bij een optreden in Breda, dat door een kroegbaas via internet was geboekt. Na de eerste set vroeg het publiek zich af wanneer nou eens de eerste bluesnummers gespeeld zouden gaan worden... Hoogste tijd dus om de toevoeging 'in the Blues' te laten varen.
Ambitie?
Aan bandwedstrijden zoals Nu of Nooit en Podiumvrees heeft de band nooit meegedaan. En er werd evenmin aan de weg getimmerd om op meer bekende podia te kunnen spelen. Trombonist Michiel Bartholomeus: "We hebben wel ooit een demo-CD met een viertal nummers laten maken. Die hebben we volgens mij alleen aan familie, vrienden en bekenden uitgedeeld, er is denk ik geen enkel exemplaar naar een organisator van een festival gestuurd. Ik moet eens kijken of ik die doos thuis nog kan vinden, daar zitten er beslist nog een aantal in."
Stijf van de ambitie staat Loose dus niet, maar de band heeft wel ooit in het voorprogramma van Rowwen Hèze gestaan, toch een grote naam in de Nederlandse popmuziek. "Maar dat was in de tijd dat nog geen hond van Rowwen Hèze had gehoord", relativeert bassist Gian Prince dat optreden. Waarop hij wordt gecorrigeerd: "Nee, jij bedoelt Trööt in de Gööt. Wij stonden in het voorprogramma toen Rowwen Hèze optrad op een uit zijn voegen barstende Markt. Dat was in de jaren negentig."
n562gts9bpr1361fmtou75ko1
Van links naar rechts: Silvio Weerenbeck, zang - Theo Lucas, piano (lid eerste uur) - Leon Wijnands, gitaar (lid eerste uur) - Michiel Bartholomeus, trombone - Sander Joosten, drum (lid eerste uur) - Esther van Cleef, zang - Ron Lemmens, trompet - Gian Prince, basgitaar - Pascal Jacobs, solo-gitaar - Raymond Ubachs, saxofoon. Chap (Jean Pierre) Ubachs, baritonsax (overleden 17 augustus 2012) ontbreekt op deze foto.
Repetities heilig
De ambitie om zoveel mogelijk op te treden mag dan ontbreken, de repetitieavonden zijn heilig. Niet dat tijdens de repetities de vonken er steevast van af vliegen, het gaat zeker ook om het elkaar treffen. "Het komt regelmatig voor dat we hier aan tafel blijven zitten, een biertje drinken en alleen maar praten zonder een instrument aan te raken," zegt Leon Wijnands, samen met Theo Lucas en Sander Joosten lid van het eerste uur.
Ver van huis gaat de band zelden. En als het dan eens gebeurt, zoals die keer in Bloemendaal aan Zee, dan blijkt het toch weer een thuiswedstrijd te zijn. "Komen we daar half Sittard tegen, het feestje in het strandpaviljoen bleek door een Sittardenaar te worden gehouden, wisten wij veel...".
Vijfentwintig jaar lang met elkaar optrekken is een behoorlijk lange tijd. Er hebben zich in al die jaren dan ook de nodige verwikkelingen voorgedaan. Twee mensen zijn de band in die tijd ontvallen en toch bleef de band en de verstandhouding tussen alle leden onverminderd goed. De chemie in de groep bleef al die jaren in tact en dat is best bijzonder.
Aardig is het verhaal over de tijd dat er een achtergrondkoortje meezong. De dames van drie leden waagden zich aan die taak, maar niet altijd even succesvol. En zoals dat dan gaat in zo'n band durft niemand rechtuit te zeggen waar de schoen wringt, uit angst dat de sfeer eronder zal lijden. "Gelukkig trad in die tijd Eddy Bopp als gitarist toe tot de band. Na enkele repetities aangehoord te hebben sprak Eddy met zijn befaamde Amerikaanse accent de verlossende woorden: Die waiven eruit of ik eruit."
Nieuwjaarsconcert
Vermeldenswaard is ook het jaarlijks gehouden gratis toegankelijke nieuwjaarsconcert bij Tapas, dat inmiddels al zo'n twintig jaar traditie is. Het idee ontstond toen de bandleden elkaar - onafgesproken - op nieuwjaarsdag tegenkwamen bij Tapas. "Dan kunnen we volgend jaar net zo goed onze instrumenten meenemen...", wat vanaf dat moment steevast elk jaar is gebeurd. Geen zin in het plichtmatige familiebezoek op 1 januari, dan voortaan dus op de middag van nieuwjaarsdag naar Tapas!
Jubileumoptreden
Op zondag 1 juni geeft Loose haar - gratis toegankelijke - jubileumoptreden vanaf een uur op drie 's middags bij datzelfde Tapas. Daarbij treden wellicht ook een aantal oud-bandleden op. Iedereen is van harte uitgenodigd. En in oktober is de band zelfs te bewonderen in het nieuwe Poppodium Volt. Is er misschien toch nog een demo-CD doorgesijpeld...?




