L'Enfant D'En Haut (Sister) - Filmhuis Het Domein

Schrijnend, realistisch portret, beloond met Zilveren Berlijnse Beer - Met trefzekere en psychologisch loepzuivere observaties wordt een beeld geschetst van een twaalfjarig diefje en zijn passieve, stuurloos door het leven gaande oudere zuster. 'Het kind van boven' weet precies wat en hoe hij moet stelen. Boven is de overdaad van het skiparadijs, beneden is de grauwe, nauwe en benauwde flat. Een scenariovondst zorgt ervoor dat je nog dagenlang nadenkt over wát je gezien en gehoord hebt. Juweel van een film.

Schrijnend, realistisch portret, beloond met Zilveren Berlijnse Beer - Met trefzekere en psychologisch loepzuivere observaties wordt een beeld geschetst van een twaalfjarig diefje en zijn passieve, stuurloos door het leven gaande oudere zuster. 'Het kind van boven' weet precies wat en hoe hij moet stelen. Boven is de overdaad van het skiparadijs, beneden is de grauwe, nauwe en benauwde flat. Een scenariovondst zorgt ervoor dat je nog dagenlang nadenkt over wát je gezien en gehoord hebt. Juweel van een film.

In Zwitserland heb je in de winter 'boven' de luxewereld in de mooie witte met zon overgoten sneeuw, terwijl in het dal 'beneden' de schaduwen lengen en het vroeg donker wordt in de huurflats. Boven is een kunstmatige wereld met een wisselende menigte van rijke toeristen. Daarnaast is er het bedienend personeel, maar die doen hun werk geruisloos.

De jongen heeft een liftpas als een talisman en hij gaat elke dag naar boven. Hij loopt er rond in het zonlicht alsof hij er thuishoort, maar glipt weg naar legekleedkamers, waar hij lunchpakketten steelt en kleingeld en een skiwindjack voor zijn zuster. Of mutsen, dure zonnebrillen en met veel kennis van merken ski's. Die inderdaad voor het grijpen staan in de afterski-tijd als iedereen moe maar voldaan en van geen kwaad bewust aan de glühwein zit. Hij steelt als de raven.

Het is verbijsterend om aan te zien, hoe hij 'beneden' zijn spullen weer aan de man brengt om aan geld te komen voor hun huishouden. Hij zorgt voor eten, ook voor zijn oudere zuster, die telkens wat wisselende baantjes heeft, maar niet voor hém zorgt. Met grote zorgvuldigheid en psychologische zuiverheid worden de verschillende situaties geschetst waarin hij zo optreedt, maar ook waar hij in verzeild raakt. En langzamerhand raak je bij hem betrokken en op een gegeven moment betrap je je erop dat je hoopt dat hij niet gesnapt wordt. Hij is nog maar een kind, hooguit twaalf jaar, hoe intelligent en uitgekookt hij ook te werk gaat!

Dan wordt in de film zijn relatie met de omgeving meer uitgewerkt en ook de relatie met zijn zuster en ontsnap je helemaal niet meer aan meegevoel. Duidelijk is wel dat zij niet echt voor zichzelf kan zorgen, niet nee kan zeggen waar een jonge vrouw dat wel zou moeten kunnen. Spannend is dat het met een opeenstapeling van kleine observaties wordt verteld en niet met woorden. Het is een schrijnend portret van wat je zou kunnen bestempelen als 'vergeten' mensen. Aangrijpend, het kruipt onder je huid.

Regisseuse Ursula Meijer werkte samen met de beroemde cinematographer Agnès Godard, bekend van haar samenwerking met Claire Denis.