Kaas & Kappes prijs voor Annet Bremen
Auteur Annet Bremen heeft zondag 26 februari in Theater Duisburg een ‘KAAS & KAPPES’ prijs in ontvangst mogen nemen voor haar theatertekst Het Sterrehuis.
De gelijknamige Laagland-voorstelling ging afgelopen zomer met veel succes in première tijdens Festival Cultura Nova in Heerlen. Annet schreef eerder de voorstelling Wil je een Snoepje? en de klassenvoorstellingen Future Express en Dream On.
Het is de 25ste keer dat deze Nederlands-Duitse toneelprijs voor jeugd- en jongerentheater is uitgereikt. De KAAS & KAPPES heeft als doel toneelliteratuur voor jeugd en jongeren in het Duits-Nederlandse taalgebied te bevorderen. Dit jaar werden 97 teksten ingestuurd. Naast het Sterrehuis werd het Duitse Mädchenschrift van Özlem Özgül Dündar gekozen als winnaar.
Theatertekst ‘Het Sterrehuis’ van Het Laagland bekroond
In Het Sterrehuis verbeeldt Annet Bremen (Heerlen, 1986) op basis van interviews met betrokkenen het leven van vier kinderen die in het Sterrehuis wonen, een tehuis dat tussen 1945 en 1983 ouderloze en ‘moeilijke’ kinderen opving in Heerlen. Het stuk begint wanneer Summer arriveert in het kindertehuis en de anderen kennis met haar maken. Frenkie woont er al een tijdje, Peet en Mea (broer en zus) al hun hele leven.
Annet baseerde haar verhaal op onderzoek. Ze dook de archieven in en ging in gesprek met oud-bewoners en voormalig werknemers.
De manier waarop Annet het onderzoek naar deze geschiedenis is aangegaan wordt door de vierkoppige jury, bestaande uit Chiara Tissen, Renate Frisch, Rob Vriens en Manuel Moser, zeer gewaardeerd. Uit het juryrapport : “De schrijfster heeft gedegen onderzoek gedaan. De tekst is echter geen documentaire weergave geworden of belerend informatief, maar een aangrijpende karakterschets van vier zeer kwetsbare kinderen die maar één ding willen: een veilig leven in een geborgen situatie.”
Wat verder aanspreekt is het beeldende en poëtische taalgebruik van de auteur, waardoor de tekst erg ontroerend is. “Waar voor deze kinderen de harde realiteit het antwoord was, tracht deze toneeltekst vooral te raken en te schuren, schoonheid en troost te bieden.”
