
Op maandag 22 mei geeft historicus dr. Fred Cammaert op uitnodiging van het Limburgs Geschied- en Oudheidkundig Genootschap (LGOG), afdeling Westelijke Mijnstreek, in Oos Zittesj Hoes in Sittard een lezing getiteld: 'Besturen onder vreemde dictatuur: drie a-typische burgemeesters'.
Hoewel de Tweede Wereldoorlog bijna 75 jaar achter ons ligt, neemt de publieke belangstelling voor het onderwerp niet af. Niet alleen de aanhoudende publicatiegolf en media-aandacht onderstrepen dat, voor velen gelden de jaren 1940-1945 nog altijd als vast ethisch referentiekader om recente (binnenlandse) gebeurtenissen en ontwikkelingen te duiden.
Daarbij wordt meer dan eens over het hoofd gezien dat de toenmalige omstandigheden en de praktijk van alledag niet te vergelijken zijn met de huidige.
Een interessant voorbeeld hiervan is het lokaal bestuur. Hoe brachten de Limburgse oorlogsburgemeesters het er vanaf? Bij gebrek aan een integrale studie over het lokaal bestuur in deze provincie tijdens de bezettingsjaren, moeten we het antwoord op die belangwekkende vraag vooralsnog schuldig blijven.
In deze lezing probeert dr. Fred Cammaert een eerste aanzet tot een antwoord te geven aan de hand van de oorlogsbiografieën van drie burgemeesters: Paul Reijmer (Roermond), Albert den Rooijen (Echt) en Marcel van Grunsven (Heerlen). De reden waarom juist voor dit drietal is gekozen, hangt samen met de in 2013 verschenen familiegeschiedenis van NRC-onderzoeksjournalist Joep Dohmen: De geur van kolen .
Daarin legt hij een - op z'n zachtst gezegd - uiterst dubieuze link tussen zijn oom Albert (den Rooijen) en Van Grunsven. Als er al sprake was van een connectie, dan was het die tussen Den Rooijen en Reijmer. Een van criminele aard bovendien, die zelfs de Duitsers in het verkeerde keelgat schoot! Van Grunsven moet als tegenpool van dit tweetal worden gezien. Waar Den Rooijen en Reijmer uit opportunistische motieven de zijde van de bezetter en diens handlangers kozen, nam Van Grunsven een tegengestelde positie in.
Toch kunnen de drie niet model staan voor de Limburgse oorlogsburgemeesters in het algemeen. Daarvoor weken ze te veel af van het gemiddelde. Het waren zogezegd drie a-typische burgemeesters.
Ter afronding wordt kort stilgestaan bij de oorlogsburgemeester van Sittard, Marius Welters (Echt, 1884), een NSB’er afkomstig uit Tegelen die tussen september 1941 en september 1944 de scepter zwaaide over de stad.
Fred Cammaert studeerde geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen en promoveerde in 1994 op een studie naar de geschiedenis van het georganiseerde verzet in Limburg: Het verborgen front.
Nadien publiceerde hij onder meer studies over de deportatie naar Duitsland van duizenden inwoners van het gebied op de westelijke Maasoever in Noord- en Midden-Limburg in het najaar van 1944 ( Sporen die bleven
) en schreef hij de geschiedenis van de regionale omroep L1 ( Etherslag aan de Maas
) waar hij tussen 1997 en 2007 tevens als programmamaker werkte. In 2014 publiceerde hij met Marcel Put een oorlogsbiografie over de burgemeester van Heerlen, Marcel van Grunsven ( Eindelijk een echte burgemeester).
Sinds datzelfde jaar is hij bestuurslid van de kring Maastricht van het LGOG.
Maandag 22 mei 2017, 20:00-21:30 uur
Adres: Oos Zittesj Hoes, Odasingel 659 te Sittard
Let op! De ingang van de zaal ligt wat verstopt achterin het flatgebouw. Staande met het gezicht naar de markering Oda Park, 685-917, gaat U de direct rechts gelegen doorgang in. Na ongeveer 40 meter bevindt zicht rechts een glazen schuifdeur met daarop aangebracht de tekst 'lezing LGOG'.






