LGOG-lezing over Limburgse watermolens en watermolenlandschappen

Op maandag 23 januari geeft dr. Hans de Mars op uitnodiging van LGOG Kring De Westelijke Mijnstreek de lezing 'Watermolens en watermolenlandschappen in Limburg en de Westelijke Mijnstreek in het bijzonder'.

De kezing wordt gegeven in Oos Zittesj Hoes aan de Odasingel 659 in Sittard*. Aanvang 19:30 uur,

Verreweg de meeste nog overgebleven watermolens in Nederland en de Euregio zijn te vinden in Zuidelijk Limburg. Wie in de archieven duikt, vindt al snel aanwijzingen voor de aanwezigheid van talloze watermolens, ook voor Zuidoost-Nederland.

De oudste melding voor Limburg, uit de 9e eeuw, komt zelfs uit de Westelijke Mijnstreek. Ook een van de laatste nog permanent werkende watermolens in Nederland is hier te vinden: de Ophovermolen in Sittard. Met andere molens langs de Geleenbeek is het vaak maar treurig gesteld.

Al sinds de Middeleeuwen en wellicht al ver daarvoor hebben watermolens een wezenlijke invloed gehad op het landgebruik door de mens en het functioneren van water- en ecosystemen in onze beekdalen. Geen wonder eigenlijk als men bedenkt dat watermolens het beekwater vaak hoog konden opstuwen. Vanuit ecologische hoek is de rol van de cultuurhistorie in het waterbeheer lange tijd onderbelicht gebleven. De algemene perceptie was dat beken in de 19e eeuw en lang daarvoor nog weinig beïnvloed waren door menselijk handelen. Meer en meer is duidelijk geworden dat dit beeld onvolledig is. Onderzoek in het afgelopen decennium laat zien dat onze beeksystemen in het verleden veel sterker zijn beïnvloed door menselijk handelen dan wel wordt gedacht.

Hans de Mars (Bussum 1960) is senior adviseur ecohydrologie & landschapsontwikkeling. Hij studeerde biologie aan de Universiteit van Utrecht en specialiseerde zich daar in de ecohydrologie. Kort na zijn afstuderen startte hij bij de Provincie Limburg het Verdrogingsonderzoek. In 1990 keerde hij terug naar Utrecht, waar hij in 1996 promoveerde op de hydrologische en bodemchemische dynamiek in West-Nederlandse en Poolse veengebieden. Aansluitend werd hij door de Provincie Limburg verzocht andermaal te willen participeren in een herhalingsronde van het Verdrogingsonderzoek. Daarna trad hij in dienst bij het onderzoeksbureau IWACO in Den Bosch. Sinds 2000 is hij werkzaam vanuit vestiging Maastricht van Royal HaskoningDHV, als senior adviseur. In die hoedanigheid ontwikkelde en begeleide hij tal van gebiedsvisies, systeemanalyses en inrichting- en herstelplannen. Naast zijn reguliere werkzaamheden is hij lid van de Beheercommissie van het Limburgs Landschap en lid van het OBN Deskundigenteam Heuvelland inzake beheer- en onderzoeksvraagstukken voor de Zuid-Limburgse Natura2000 gebieden.

* Let op! De ingang van de zaal ligt wat 'verstopt' achterin het flatgebouw. Staande met het gezicht naar de markering Oda Park, 685-917, gaat U de direct rechts gelegen doorgang in. Na ongeveer 40 meter ziet u rechts de glazen schuifdeur die toegang tot de zaal geeft.