Motie Opvang Kinderen uit Vluchtelingenkampen haalde het niet
De gemeenteraad van Sittard-Geleen sloot afgelopen week het politieke seizoen af met een tweedaagse, bijna twintig uur durende, vergadering.
Er werden knopen doorgehakt op langslepende dossiers, zoals de herijking van het muziekonderwijs en unilocatie onderwijs- en sportvoorzieningen Middengebied Grevenbicht-Obbicht. Daarnaast werd de Coronabalans opgemaakt, en vond besluitvorming plaats over de financiële feiten van 2019 en 2e kwartaal 2020.
Onderbelicht, maar minstens zo spraakmakend, was een door GroenLinks ingediende motie over opvang Kinderen uit Vluchtelingenkampen. GroenLinks fractievoorzitter Math De Loo daarover: "De wereld is in crisis. Wij doen allemaal ons uiterste best om zo goed en zo kwaad mogelijk door deze bizarre tijd heen te komen. We zijn daarbij vooral geneigd om op te komen voor onze eigen directe belangen. Wij zijn in onze rijke omgeving ook bij machteom ons lot in eigen hand te nemen en miljarden vrij te maken om zo sterk mogelijk uit de crisis te komen.
Maar als je iets verder wil kijken, en open staat voor de grotere noden in de wereld, dan kun je niet om de ellende en de erbarmelijke omstandigheden heen van de vluchtelingenkampen in Griekenland. Het is in de ogen van GroenLinks onbegrijpelijk, dat de Nederlandse regering op haar handen blijft zitten, en niet een aandeel wil nemen in de opvang van kinderen uit de regio. Zelfs niet, als er inmiddels al meer dan 100 gemeenten zijn, die daarvoor wel hun nek willen uitsteken." Het gaat met andere woorden over gemiddeld 5 kinderen per gemeente.
Middels de motie werd het College van B&W verzocht om een brief te sturen naar het Kabinet om aan te dringen op naleving van de afspraken over opvang van vluchtelingen die in 2019 in EU-verband zijn gesloten, onder andere door de opname van 500 alleenstaande en kwetsbare kinderen uit de vluchtelingenkampen in Griekenland en om in diezelfde brief aan het Kabinet aan te geven dat de gemeente Sittard-Geleen bereid is een bijdrage te leveren aan de huisvesting van kinderen uit vluchtelingenkampen. Verder vroeg de motie het College om opvang en huisvesting van deze kinderen in de gemeente Sittard-Geleen mogelijk te maken en te faciliteren, inclusief de bijbehorende intensieve zorg en ondersteuning.
Al voorafgaand aan het debat waren er voortekenen dat de grote fracties de motie niet zouden steunen, waardoor een raadsmeerderheid praktisch onbereikbaar leek. Voor De Loo aanleiding om een hoofdelijke stemming aan te kondigen. Het onderwerp leent zich volgens hem bij uitstek voor een individuele afweging, om los van landelijke of fractiestandpunten het eigen geweten te laten spreken. Een aanpak, die naar later zou blijken, in elk geval opleverde dat fracties wisselend stemgedrag vertoonden.
Met een spervuur aan interrupties trachtte De Loo verhaal te halen bij fracties, die zich verschuilden achter het standpunt van de regering (CDA/VVD), of een landelijke actie niet zagen zitten (o.a. SPA), terwijl ze een week eerder nog wel een lobby richting Den Haag steunden. Verde stelde hij dat de PVV met twee maten meet, als het om zorg voor onze jeugd gaat, en dat raadslid Fredrix een merkwaardige draai maakte, door in september 2018 wel nog het kind centraal te stellen blijkens steun voor de motie Kinderpardon.
Ondanks de verbetenheid en de emotionele inzet van De Loo, "op het drammerige af" volgens raadslid Klaassen, bleek na hoofdelijke stemming de motie het net niet te hebben gehaald. Uitslag 17 voorstemmers en 19 tegenstemmers.
