Pater Karel 10 jaar geleden heiligverklaard

Zondag 3 juni 2007 was voor Munstergeleen en omgeving een bijzondere dag. Die dag werd Pater Karel in Rome heilig verklaard. Dit is nu precies tien jaar geleden.

Deze gedenkwaardige dag wil de Munstergeleense gemeenschap in ere houden. Het was immers een gebeurtenis die Munstergeleen en het Limburgse Bisdom nationale en internationale bekendheid gaf.

Zaterdag 3 juni a.s. gaat Munstergeleen de heiligverklaring van Pater Karel gepast herdenken. Dit gebeurt om 18:30 uur met een plechtige meerstemmige Eucharistieviering in de St. Pancratiuskerk. Als hoofdcelebrant en predikant gaat de Vicaris-Generaal van bisdom Roermond mgr. Dr. H. Schnackers voor.

Na afloop van de Heilige Mis zal op het kerkhof naast de kerk een monument worden onthuld op de plek waar de stoffelijke resten van de ouders van Pater Karel en vele anderen zijn herbegraven. "Dankzij de goede herinnering van de heer Thei Keulers uit Geleen zijn we te weten gekomen op waar de stoffelijke resten van de ouders - en vele anderen - in een gezamenlijk graf op ons kerkhof zijn herbegraven. We willen deze plek markeren middels het oprichten van een nieuw monument. Zo mogen wij ons realiseren dat het deze ouders waren die Jan-Andries Houben en nog negen kinderen het levenslicht deden zien. Ze kregen een dermate mooie opvoeding dat twee van hen priester werden, terwijl ook uit de volgende generatie weer twee priesters zouden voortkomen", verklaart pastoor Harrie Broers.

De bezoekers van de heilige mis en de onthulling van het monument ontvangen een Pater Karel-insigne. Dat is speciaal ontworpen door grafisch ontwerper Marc Webers van Studio Marq uit Sittard. Op basis van dit ontwerp heeft Vaessen Constructies uit Sittard vrijwillig het monument gemaakt en geplaatst.

De zaterdagavond wordt afgesloten met een drankje afgesloten in de grote schuur van de boerderij Halmans aan de Overstraat. "Om het geheel feestelijke aan te kleden roepen we de inwoners dit weekend de Pater Karel vlag uit te steken", besluit pastoor Broers.

Tekst: Guus Queisen