Wet Mulder feiten

10 feb 2013, 1:26 • Nieuws

door Ellen Frins | Wet Mulder feiten

door Ellen Frins | Wet Mulder feiten

De Nederlandse wet administratief-rechtelijke handhaving verkeers-voorschriften, door juristen de Wet Mulder gedoopt, is een wet die een aantal verkeersovertredingen van het strafrecht naar het bestuursrecht overhevelde.

De wet is genoemd naar mr dr Albert Mulder (1916-1995), secretaris generaal van het Ministerie van Justitie en lid van de Raad van State.

Bekeuringen vonden en vinden strafrechtelijk plaats via een zogenaamd transactievoorstel.

Dit is een voorstel van de politie of het Openbaar Ministerie om een zaak niet te vervolgen indien de burger een bepaald bedrag betaalt.

Voor de burger leek het misschien lood om oud ijzer, een boete is immers een boete. In het verleden was het echter zo dat indien een burger het niet eens was met de boete, het vaak raadzaam was om niets te doen. Aangezien verkeersovertredingen als te hard rijden, door rood rijden etc. vaak voorkomen, leidde dit tot een overbelasting voor het OM. De zaak rekken door niet te betalen kon lonen, van uitstel kwam immer misschien wel afstel.

In 1989 is daarom besloten deze overtreding administratief-rechtelijk af te handelen. Dat betekent dat niet meer het Wetboek van Strafrecht en Strafvordering van toepassing zijn, maar de Algemene Wet Bestuursrecht en de Wegenverkeerswet.

De Wet Mulder heeft als uitgangspunt een aanzienlijk effectiever en strakker systeem om boetes (administratieve sancties) te innen. Vooral dreiging met verdere maatregelen, die dan ook werkelijk worden uitgevoerd, moet een aansporing zijn om te betalen.

Voor de verkeerszaken is het belangrijk om een aantal zaken te weten. Voor de feitcode is in deze gevallen de letter M geplaatst rechts boven in de beschikking. Staat er een T dan betreft het een transactievoorstel en staat er rechts boven in de beschikking een S dan betreft het een strafrecht boete. Voor verkeerszaken is het volgende van belang.

De beschikking waarbij een sanctie wordt opgelegd, heeft het vermoeden van rechtmatigheid. Dat betekent dat u moet bewijzen dat die beschikking niet deugt. Alleen beweren dat de gedraging niet heeft plaatsgevonden is niet voldoende. De betrokkene moet het bewijs aandragen. De Officier van Justitie en de administratieve kantonrechter zijn vrij in hetgeen zij aannemelijk achten.
Het initiatief ligt bij de betrokkene in de ruimste zin van het woord. Dus geen actie ondernemen ná ontvangst van een beschikking leidt tot problemen. U dient zelf bezwaar te maken, in beroep te gaan of voor tijdige betaling zorg te dragen. Met name dat laatste kan tot grote problemen leiden. Van een verhoging van 25%, via een dwangbevel uitgevaardigd door de Officier van Justitie, tot aan het invorderen van uw rijbewijs of het buiten gebruik stellen van uw voertuig. Een advocaat kan helpen met het bezwaar op te stellen.
Voor verkeerszaken geldt dat niet van belang is wie de gedraging verricht heeft, maar met welk voertuig deze gedraging verricht is. Dit wordt ook wel de kentekenaansprakelijkheid genoemd. Dus in het geval van een flitsfoto is deze foto al genoeg bewijs om te spreken van een bewezen gedraging. Dit is dus totaal anders dan onder strafrecht!
Zoals genoemd onder 1) ligt de bewijslast bij de betrokkene. Voor de aangewezen ambtenaar betekent dit enerzijds dat hij het gemakkelijker heeft. Er kan worden afgewacht óf en wat er tegen zijn beschikking wordt ingebracht. Het opmaken van een proces-verbaal is onder de Wet Mulder dan ook niet nodig. Anderzijds zal hij niet zonder meer op zijn woord worden geloofd (het bewijs van wat er echt gebeurd is, is immers vrij). Daar zit een kneepje in de Wet Mulder dat u kunt gebruiken. Met name voor de zogenaamde "sanctie op kenteken" is dit een wapen in de strijd.

Wat kunt u doen als u het niet eens bent met de verkeersboete?
Als u het niet eens bent met de verkeersboete kunt u binnen 6 weken schriftelijk beroep bij de officier van justitie instellen. U kunt beroep instellen door in een brief uit te leggen waarom u het niets eens bent met de boete, bijvoorbeeld omdat:

u de overtreding niet hebt begaan (omdat uw kentekenplaten bijvoorbeeld gestolen zijn)
uw auto gestolen is
u de auto voorafgaand aan de overtreding al het verkocht
er sprake was van een noodsituatie (u was bijvoorbeeld met spoed op weg naar het ziekenhuis)

Het is wel van belang dat uit deze specifieke omstandigheden kunt aantonen. In het geval van diefstal van uw auto kunt u een kopie van uw bewijs van aangifte bij de politie meesturen.
Bij uw beroepschrift moet u een kopie van de u beschikking van het CJIB meesturen. Het adres van de officier van justitie en de datum waarbinnen beroep kan worden ingesteld staan vermeld in de beschikking.

Het is van groot belang dat u tijdig beroep instelt. Als u te laat beroep instelt zal uw beroep worden afgewezen.

Wat kunt u doen als u het niet eens ben met de beslissing van de officier van justitie?
Als u het niet eens bent met de beslissing van de officier van justitie kunt u tegen deze beslissing schriftelijk beroep bij de kantonrechter instellen. Het is vaak verstandig om u op voorhand over de kansen en risico's juridisch te laten adviseren.

Indien de officier van justitie bij de boete blijft en u besluit om beroep in te stellen bij de kantonrechter, moet u de boete wel al betalen. Doet u dit niet, dan neemt de kantonrechter uw beroepschrift niet in behandeling. Mocht de kantonrechter beslissen dat u de verkeersboete niet hoeft te betalen dan ontvangt u het bedrag uiteraard terug.

De kantonrechter bepaalt vervolgens een zittingsdatum voor een mondelinge behandeling van het beroep en nodigt u en de officier van justitie uit. Uw zaak wordt behandeld door de kantonrechter. Tijdens deze zitting kunt u uzelf verdedigen, rechtsbijstand van een advocaat is niet verplicht maar wel aan te bevelen.

Tijdens de zitting krijgt u de gelegenheid om een mondelinge toelichting te geven waarom u het niet eens bent met de beslissing van de officier van justitie.

Als u het met de beslissing van de kantonrechter niet eens bent, kunt u nog hoger beroep instellen bij het gerechtshof in Leeuwarden. Het hoger beroep moet u instellen bij de rechtbank binnen de regio waar de betreffende kantonrechter werkzaam is. De rechtbank zendt het hoger beroepschrift daarna door naar het gerechtshof in Leeuwarden.

Transactievoorstel
Als u een strafbaar feit heeft gepleegd kan de officier van justitie besluiten u een zogenaamd transactievoorstel te doen. Het gaat dan bijvoorbeeld om zware snelheidsovertredingen en lichte gevallen van rijden onder invloed.

Het transactievoorstel is een voorstel van de officier van justitie om verdere strafvervolging via de rechter te voorkomen. Door het betalen van het door de officier voorgestelde bedrag voorkomt u dat u zaak voor de rechter wordt gebracht.

Wat kunt u doen als u het niet eens ben met het transactievoorstel
Bij het transactievoorstel wordt een antwoordformulier meegezonden. U kunt op dit antwoordformulier aangeven dat u het met het transactievoorstel niet eens bent. U moet dit formulier dan binnen 14 dagen terugsturen naar het CJIB. Voeg daar zonodig bewijsstukken aan toe waaruit blijkt dat u het strafbare feit niet begaan heeft.

Niet betalen
Het is niet mogelijk om beroep bij de officier van justitie in te stellen tegen het transactievoorstel. Uit het feit dat u niet betaalt leidt de officier van justitie af dat u het transactievoorstel niet accepteert en zal de zaak worden voorgelegd aan de rechter. In de meeste gevallen zal de officier van justitie dan een hoger bedrag vorderen. Aan de andere kant krijgt u tijdens de zitting wel de mogelijkheid om uw argumenten aan te voeren.

Een betalingsregeling met het CJIB is niet mogelijk voor zowel de verkeersboete als het transactievoorstel.

Parkeerboete
De parkeerboete is geen Mulder gedraging maar een belastingaanslag van de gemeente. De Wet Mulder/CJIB procedure is dan ook niet van toepassing op parkeerboetes. Als u het niet eens bent met een parkeerboete kunt u bij de gemeente die de boete heeft opgelegd een bezwaarschrift indienen .

Door Ellen Frins.
Advocaat bij KampsVanBaar Advocaten te Sittard en Maastricht.