Grasman rijdt uurrecord wielerbaan Geleen aan gort

Met het idee om een uurrecord - in diverse leeftijdscategorieën - te vestigen op Wielerbaan Geleen heeft de organisatie de aandacht van veel renners uit het hele land op zich weten te vestigen.

De gevestigde records worden regelmatig aangevallen, en tot nu toe resulteerde elke nieuwe aanval ook in een nieuw uurrecord. Zo ook afgelopen zondag: toen deed de 43-jarige Remco Grasman uit Luttelgeest een succesvolle gooi naar een nieuw record. Met 46,176 kilometer verpulverde hij het oude record, dat met 44,921 kilometer op naam van de 22-jarige Luuk Jansen uit Nootdorp stond.

"Een heel moeilijk uur in mijn sportieve leven", zo omschrijft de renner uit Flevoland die in de categorie 40+ als eerste het uurrecord in het Geleense fietste.

De omstandigheden voor een recordpoging waren volgens baancommissaris Michel van Dijke optimaal: "een prachtige zonnige ochtend waarop in de piste nauwelijks wind te bespeuren viel".

Grasman, die in 2014 Nederlands kampioen tijdrijden Elite werd, had zijn eigen coach bij zich in de persoon van Guido Vroemen. Vroemen - zijn roots liggen in Sweikhuizen - is momenteel ploegarts bij Roompot Orange Cycling team van o.a. Michael Boogerd. Hij vindt het uurrecord in Geleen laagdrempelig en zeker inspirerend voor wielrenners uit alle windstreken en complimenteert de organisatie, bestaande uit Jack Theunissen en Michel van Dijke, met dit initiatief.

Hieronder treft u het verslag van Remco Grasman aan. Hij is, ondanks het feit dat hij het uurrecord aanzienlijk verbeterde, niet tevreden met zijn prestatie. Van Dijke: "Wij vinden het echt een topprestatie wat Remco gepresteerd heeft. Het baanrecord is in ieder geval flink naar boven opgeschroefd!"

"Ik neem jullie even mee in het uurtje en de tijd er omheen. De zaterdag ervoor zijn mijn trainer Guido Vroemen en ik al vertrokken naar Geleen. Onderdak was geregeld en er was een auto beschikbaar gesteld door Team Roompot. Eenmaal aangekomen zijn we direct gaan trainen op de Wielerbaan Geleen. We konden net zolang als we wilden. Michel van Dijke was al druk met de bladblazer in de weer.

De eerste meters waren vreemd op de baan. Vooral de eerste keer door de bocht was vreemd. Na een aantal rondjes begon het enigszins te wennen, al bleef het moeilijk om de ideale lijn, in dit geval de witte, aan te houden. Deze lijn is precies 500 mtr. Alles er boven rijden zouden extra meters zijn en die meters tellen niet mee! Onder de ideale lijn rijden kon niet. Dan kwam je in de problemen. Ik stapte dus met gemengde gevoelens van de baan na de training.

Zondagochtend 10 uur. We kwamen aan op de baan. Om 11.30 zou mijn rit beginnen. Na een normale tijdrit warming up op de Tacx, kon ik me uiteindelijk opstellen voor mijn uur. Doel was tussen de 370 en 380 watt te rijden en rondes van 37 seconden. Na 3 rondes voelde het al niet goed aan. Ik reed wel mijn wattage, maar de rondetijden haalde ik niet. Heel veel 38 sec. Ik kon ook niet harder gaan, want ik reed op het max van mijn kunnen, keurig op 380 watt. Harder gaan betekende verzuren met alle gevolgen van dien.

Het was heel moeilijk om de witte lijn aan te houden. Ook kon ik mijn tijdrithouding zoals ik op de weg rij niet handhaven. Ik moest met mijn hoofd meer omhoog rijden om goed de witte lijn te zien en te volgen. Hierdoor kreeg ik last van mijn nek en begon mijn rechter hand te slapen. Wonderbaarlijk genoeg kon ik mijn wattage vasthouden. Ik probeerde mijn gedachten uit te zetten en de pijn weg te drukken. Bijna het hele uur heb ik op 56x11 gereden. Ook nog even op de 56x12, maar dat voelde niet goed.

Na 40 minuten had ik mijn slechtste moment. De laatste 10 minuten heb ik nog geprobeerd te versnellen, maar dat lukte niet meer. Uiteindelijk het verlossende signaal dat het uur om was. Ik wist al dat de voorgenomen 96 rondes niet gereden waren. Het was geen moment in beeld geweest. Helemaal kapot moest Guido Vroemen mij opvangen. De benen waren leeg, op en accepteerde me niet in de looppositie. Snel naar de tacx voor de cooling-down. Hier kreeg ik door de organisatie de voor mij teleurstellende afstand te zien: 46.716 kilmeter. Zo diep gaan, 378 watt gemiddeld en dan maar 46.716 meter. De topvorm heb ik helaas niet kunnen vasthouden tot 1 november. Ik moet het accepteren. Het was schitterend om mee te maken. Iedereen bedankt!"