Ein rubriek euver ’t gebroek van ós modesjtaal, dialek, plat, Limburgs, gesjreve door John Hertogh in samewirking mit Veldeke Krènk Zitterd-Gelaen-Bor.
Ómdat väöl luuj in augustus mit vakans zeen, distskeer eine apaarte Ós Modesjtaal, want ich bèn get in de bone… Euver bone, dus.
In de bone zeen beteikent in de war zeen, d’r neit bie zeen mit dien gedanke, dich versjtröppe, dich verdoon, dich vergisse. Dees oetdrökking geit trök op ein awd biegelouf. Vruiger meinde me dat de zjwaore odäör (geur) van blui-jende bone ein sjterke wirking haw. Es te tösje de bone in sjlaop veils góngs te vraem dènger doon. “Es de bone bluije, gaon de gekke gruije”, zag me. Es ze in daen tied van ein vrou zagte dat ze “dikke bone haw gegaete”, meinde me dat ze in ómsjtenj waar (in verwachting)!
Appelsiene en heilige bone höbbe allebei navels. Veurige maondj haw ich ’t euver monstransbone. Ouch waal soldäötjesbone of heilige bone genuimp. Ze zeen ouch te vènje ónger name es: Spread Eagle, Dove, Nombrills de Bonne Soeur, Saint-Esprit à Oeil rouge of Adelaarsbeunke. Dees name höbbe ze te danke aan de paarse teikeninge bie de navel (boeknagel, in ‘t Dutsj Bauchnagel), de plaatsj wo de boon vaszit bènne in de sjèl. Die teikening deit dènke aan eine soldaat, ‘ne adelaar of ‘n monstrans. ’t Heilig beunke woort pas in de 17e eeuw door de Sjpanjaarde vanoet Zuid-Amerika mitgenómme, sjus wie aerpel, zónnebloume, paprika’s en dahlia’s. Die heilige beunkes waere ouch waal ‘s ‘vergaete gruinte’ genuimp.
De versjtaoke monstrans
’t Geef ein verhaol dat ‘ne pesjtoor ziene monstrans (hostiehouder) van goud versjtaoke haw, ómdat ‘r floep haw dat de Sjpanjaarde häöm dem
zouwe aaf-numme. Wie eine collega-pesjtoor braekbone wól zejje, grouf hae de monstrans bie toeval op. Wie hae góng ougste bleke alle bone ein monstransteikening te höbbe. Ein wónjer?? De bekèndste oetdrökking is toch waal: veur sjpek en bone mitdoon. Mer wós geer dat me in Haelder daovan zaet: vuur kukevleesj mitdoon!?
Pès de volgende maondj. Blief gezóndj. Reacties:
[email protected] .