The Imposter - Filmhuis Het Domein

Verbluffende zoektocht naar de waarheid - Texas, 1994. De dertienjarige Nicholas Barclay gaat basketballen met vrienden en komt nooit meer thuis. De familie van Nicholas krijgt drieënhalf jaar later een telefoontje van de Spaanse politie met de mededeling dat Nicholas daar gevonden is.

Verbluffende zoektocht naar de waarheid - Texas, 1994. De dertienjarige Nicholas Barclay gaat basketballen met vrienden en komt nooit meer thuis. De familie van Nicholas krijgt drieënhalf jaar later een telefoontje van de Spaanse politie met de mededeling dat Nicholas daar gevonden is.

Dan begint een verhaal dat zo ongeloofwaardig is dat het waar moet zijn.

Uitgebreide beschrijving
The Imposter (de bedrieger) moet je eigenlijk gaan zien zonder enige voorkennis. Pas dan komen de verrassingen van regisseur Bart Layton het beste tot hun recht.

Texas, 1994. De dertienjarige Nicholas Barclay gaat basketballen met vrienden en komt nooit meer thuis. De familie van Nicholas krijgt drieënhalf jaar later een telefoontje van de Spaanse politie met de mededeling dat Nicholas daar gevonden is. Nicholas' zus vertrekt naar Spanje om de verloren zoon op te halen en sluit hem op het vliegveld in haar armen.

Te beginnen met de filmtitel laat Layton ons niet lang in het ongewisse: de jongen die in Spanje is gevonden en zegt jarenlang misbruikt te zijn in een door militairen gerunde seksboerderij, is in elk geval niet Nicholas. Het is de dan 23-jarige meesteroplichter Frédéric Bourdin die zich door middel van een aantal doelgerichte acties de identiteit van Nicholas aanmeet. We zien hoe hij het, vaak tot zijn eigen verbazing, voor elkaar krijgt om dit volstrekt ongeloofwaardige plan tot een succes te maken.

De regisseur heeft alle betrokkenen geïnterviewd, van Bourdin, de autoriteiten (FBI-betrokkenen, ambassadepersoneel in Spanje) tot de familie van Nicholas. Ongelooflijk, maar waar. De docu doet denken aan films als The talented mr. Ripley, gebaseerd op de boeken van Patricia Highsmith, waar een gewetenloze, maar sympathieke charmeur steeds weer de dans ontspringt.

Regisseur Layton zag zich genoodzaakt bepaalde gebeurtenissen na te laten spelen, omdat er maar weinig origineel beeldmateriaal voorhanden was. De scherpe montage, de reconstructies, het gebruik van gruizige homevideobeelden en tv-nieuwsflitsen bouwen de spanning prima op. De muziek past perfect bij de beelden van het milieu waar alles zich heeft afgespeeld.

Aan het einde blijf je met tal van vragen zitten. Niet alle losse eindjes zijn aan elkaar geknoopt. Wat deze film juist zo interessant maakt, zijn de psychologische en emotionele aspecten. Die zijn hier helaas soms wat onderbelicht. Waarom gedragen deze mensen zich zo, waar komt dat vandaan? Moet een documentairemaker niet zo diep in het onderwerp duiken dat er een sluitend antwoord uit de bus komt?

Hoe dan ook: The Imposter is een bijzondere kijkervaring. Terecht verwierf Layton een BAFTA voor dit originele en spannende debuut.

Routebeschrijving