Volcano - Filmhuis Het Domein

Sterk acteerspel en afgemeten regieWanneer Hannes, 67 jaar, met pensioen wordt gestuurd, ziet hij de rest van zijn leven somber in. Zijn huwelijk lijkt bekoeld te zijn, omdat hij nooit zijn emoties heeft kunnen uiten. Dan hoort Hannes ongewild een gesprek tussen zijn zoon en dochter waaruit pas echt blijkt hoe zij over hem denken. Hierdoor gaat hij zich anders opstellen: milder, zorgzamer, bijna lief. Maar het noodlot slaat hard toe en Hannes wordt gedwongen zijn dagen anders in te richten, iets dat hem, ironisch genoeg, een reden tot leven geeft.

Sterk acteerspel en afgemeten regie
Wanneer Hannes, 67 jaar, met pensioen wordt gestuurd, ziet hij de rest van zijn leven somber in. Zijn huwelijk lijkt bekoeld te zijn, omdat hij nooit zijn emoties heeft kunnen uiten. Dan hoort Hannes ongewild een gesprek tussen zijn zoon en dochter waaruit pas echt blijkt hoe zij over hem denken. Hierdoor gaat hij zich anders opstellen: milder, zorgzamer, bijna lief. Maar het noodlot slaat hard toe en Hannes wordt gedwongen zijn dagen anders in te richten, iets dat hem, ironisch genoeg, een reden tot leven geeft.

Uitgebreide beschrijving
Wanneer Hannes zijn baan als schoolconciërge moet overdragen, omdat hij al 67 jaar is en met pensioen wordt gestuurd, ziet hij de rest van zijn leven somber in. Hij heeft zijn doel in zijn leven verloren. Zijn huwelijk lijkt bekoeld te zijn, omdat hij nooit zijn emoties heeft kunnen uiten. Het contact met zijn kinderen is al niet veel beter, zij komen eigenlijk alleen nog langs voor hun moeder. Verbitterd trekt hij zich terug op zijn vissersbootje.

Dan hoort Hannes ongewild een gesprek tussen zijn zoon en dochter waaruit pas echt blijkt hoe zij over hem denken. Hierdoor gaat hij zich anders opstellen: milder, zorgzamer, bijna lief. En er lijkt zowaar weer passie in de relatie met Anna te komen. Maar dan is het al te laat, het noodlot slaat hard toe en Hannes wordt gedwongen zijn dagen anders in te richten, iets dat hem, ironisch genoeg, een reden tot leven geeft en tot mooie inzichten leidt.

Dit speelfilmdebuut van regisseur Rúnar Rúnarsson kan bogen op sterk spel en een afgemeten regie. De film is in zijn typische Scandinavische eenvoud fraai opgenomen met een sterk gebruik van muziek in de begin- en eindscènes. Rúnarsson filmt zonder een greintje melodrama, legt ingehouden, bijna karig, de minimale verschuivingen in de verstoorde familieverhoudingen vast, met veel precisie. Hij vraagt daarin ook veel van de kijker. Die dient zich te verplaatsen in een gesloten en tamelijk bot hoofdpersonage.

Afgaande op het aantal prijzen dat deze speelfilm binnensleepte behoort het tot IJslands succesvolste producties. Op het IFF Chicago kreeg Rúnarsson de Silver Hugo uitgereikt en een week later in Montréal op het Festival du Noveau Cinéma zelfs twee hoofdprijzen, de Louve d'Or (The Golden Wolf) en de AQCC Critics' Award. Zo was het de vijf maanden daarvoor, op het mondiale festivalcircuit na de wereldpremière tijdens Cannes 2011, ook al telkens bingo geweest.

Routebeschrijving