
De positie van slachtoffers is de afgelopen jaren sterk verbeterd. Dat blijkt uit de beleidsdoorlichting 2007-2013, zo meldt de Rijksoverheid op de jaarlijkse Europese ‘Dag van het slachtoffer’.
In 2013 heeft de Staatssecretaris zijn visie op slachtofferbeleid gepresenteerd: ‘Recht doen aan slachtoffers’, met daarin de vijf doelen voor het slachtofferbeleid: erkenning voor slachtoffers, stevige rechtspositie, bescherming, ondersteuning en schadevergoeding/herstel. Alle initiatieven ter versterking van de positie van en verbetering van de voorzieningen voor slachtoffers staan in het teken van deze doelen.
De afgelopen vijf jaar is zelfs meer gerealiseerd dan op basis van de vorige doorlichting was voorgenomen. Zo hebben slachtoffers meer rechten gekregen binnen het strafproces en maken steeds meer slachtoffers gebruik van slachtofferhulp. De afgelopen jaren is er meer geld beschikbaar gekomen voor slachtofferzorg
Sinds 2014 kan conservatoir beslag worden gelegd op tegoeden en goederen van verdachten om zeker te stellen dat er geld is voor het betalen van een schadevergoeding aan het slachtoffer. Dit is al 120 keer gebeurd. Er zijn speciale slachtofferadvocaten opgeleid die gratis rechtsbijstand voor slachtoffers bieden. Er worden verschillende vormen van herstelbemiddeling tussen slachtoffers en daders uitgeprobeerd. Nabestaanden en slachtoffers van geweldsmisdrijven die daardoor ernstige schade hebben opgelopen en die hun schade (nog) niet op de dader hebben kunnen verhalen, kunnen een tegemoetkoming krijgen van het Schadefonds Geweldsmisdrijven. Ook wordt beter rekening gehouden met de belangen van slachtoffers van minder ernstige zaken die met de ZSM-aanpak worden afgewikkeld. Verder mag een tbs'er pas met verlof als dat niet botst met de belangen van het slachtoffer. Daarbij wordt rekening gehouden met de visie van het slachtoffer.
Op 1 maart 2015 wordt de richtlijn voor een Europees beschermingsbevel van kracht. Deze regelt de bescherming van slachtoffers door beschermingsmaatregelen (zoals contact-verboden) die zijn opgelegd in de ene lidstaat ook in de andere lidstaat te laten gelden.
Tenslotte zijn diverse wetsvoorstellen in behandeling die de positie van slachtoffers verder versterken.