
Pitterman
Pitterman
De kènjer van vruiger, laote v'r zègke die van zo'n 50/60 jaor trök, hawwe 't róndj de sinterklaostied neit gemaekelik. Ze geluifde alles waat euver dae goudheiligman woort gezag, 't gouf aldaag de neudige sjpanning, aevel zónger ech bang te waere. Op de bewaarsjool en de eesjte klasse van de legere sjool, woorte sinterklaosleidjes gezónge en de meister of de juffrouw vertèlde sjoon verhäölkes en gouve daonao de kènjer es 'hoeswerk' mit dat ze goud moosjte loestere nao de pap en de mam. Mit anger weurd, ze moosjte braaf zeen en héél sjtil en zich zeker neit sjtechele óngerein. 't Koum ouch waal veur dat ze 'n foto van Sinterklaos in de gezèt zouge sjtaon; die woort dan oetgeknip en saoves in de sjoon gelag, same mit 'n moor veur 't paerd van Sinterklaos, Amerigo. Na 't zènge van "Daar wordt aan de deur geklopt ... ", krope ze mit roodgluiende wengskes in bèd, nog klaorwakker mer tegeliek druimend euver de sjoonste kadootjes.
Jao, Sinterklaos sjtóng in de ouge van de kleintjes goud aangesjreve. Mer, en noe kump 't, van 'n gans anger orde waar toch waal dae superpitterman, ouch waal Trappadoeli genuimp. Dat waar eine van de 'hoofdpieten' óm 't mer èns in de geis van allewiele te zègke. Dat waar mich eine, miene leive kómberves. Zo zjwart wie de rave, gesjpierd wie Goliath en allich haw hae henj wie kaolesjöppe en 'n röksjtrank wie 'ne veierdeurskleierkas. Dae superpitterman rolde mit zien ouge of went hae gereid sjtóng óm mit 'ne karatesjlaag 'n ganse rie hoezer aaf te braeke. Daobie sjprouk hae 'n taal die neit waar thoes te brènge, en of dat allenej nog neit genóg waar óm 'n kèndj van ach, neuge jaor de sjtupe op 't lief te jage, droug hae ouch nog aan jedere ènkel 'n kètting die de neudige herrie maakde. Es Sinterklaos op bezuik koum en hae haw zo'ne Pitterman bie zich, dan wóste de kènjer van besjeid en zeker die waat get hawwe oetgesjpook. En de ganse femieje woort bang. Dan góng bie de pap van agetatie de sigaar oet en de mam zat zich al gaw oppe kneie veur 't fornuus óm eine Ónze Vader onzer te baeje. Waat de kènjer deich besjloete óm datzelfde te doon; want zo sjlum ware ze waal, Trappadoeli of neit, baejende kènjer zeen braaf kènjer. Nae, gemaekelik hawwe de kènjer 't in daen tied gaaroets niet róndj de Sinterklaostied.
Mer, es ze dan nao 'n tiedje maagde opsjtaon óm te kieke waat Sinterklaos op d'n tejjer haw gelag, vaegde ze zich de träönkes oet de ouge en zónge mit euvergave leidjes zo sjoon en zuver zo wie de goudheiligman ze nog nootsj haw geheurd. D'n angs waar vervlaoge en Trappadoeli heil zich koesj. Blie en gelökkig gónge ze later nao bèd mer neit eer ze s'Livvenheerke, mit de blote kneie oppe balatum hawwe bedank want dae moosj toch femieje zeen van Sinterklaos. Zo góng dat, neit gemaekelik, mer waal sjpannend.
En noe, wie geit 't op vandaag? In dezen tied besjteit Trappadoeli gelökkig neit meer, de kèttinge zeen weg en de balatum is vervange door zuver sjaerwöl. En de pitterman? Dae van allewiele haet 'n sjoon en sjlank figuurke, löp wie 'n ballerina door de hoeskamer, dreeg de hèisje van de mam en haet kneie in de bloes. De moderne pitterman leet zich peune door de pap en is neit verlaege óm zich same mit häöm eine oppe lamp te sjödde. Tieje verangere, mer in Sinterklaos geluivende kènjer blieve allezelaeve dezelfde. Zo is dat en neit angesj.
De kómplimènte,
hein_bovendeaard@ziggo. nl






