
In juli vond een bezinningsbijeenkomst plaats voor kerkbestuur en de parochiecomités van de parochies van het cluster Susteren, waartoe behalve Susteren zelf ook Mariaveld, Roosteren, Dieteren en Nieuwstadt behoren.
Het aantal vrijwilligers dat de parochies draaiende moet zien te houden neemt af en dat geldt evenzeer voor de financiële middelen. Net als het bisdom kampt ook het parochiecluster van Susteren met fikse financiële tekorten. Het cluster komt jaarlijks 45.000 euro tekort.
Om hier het hoofd aan te kunnen bieden is hulp nodig van parochianen, zowel met hun inzet als vrijwilliger als financieel, en is besloten om per 1 januari 2020 de vijf parochies te laten opgaan in een federatie. Dat is conform de wil van het bisdom.
“De meest zichtbare verandering daarbij is, dat de inkomsten en uitgaven van de vijf onderscheiden parochies als één geheel worden gezien, en niet meer per parochie worden gepresenteerd. Met deze verandering krijgt het kerkbestuur de mogelijkheid de inkomsten en uitgaven met elkaar in balans te brengen,” zo laat pastoor-deken Geert Lauvenberg in het parochieblad weten.
Marcel Boreas, inwoner van Susteren, stelt zich kritisch op ten aanzien van het plan. Zijn reactie op de plannen leest u hieronder:
Een opvallend artikel van deken Geert Lauvenberg in het parochieblad "Tussen Torens" in Susteren. De deken maakt in de augustuseditie gewag van het voornemen om te komen tot een federatie van vijf parochies die qua omvang de voormalige gemeente Susteren (van na 1981) omvat, zijnde Susteren, Mariaveld, Nieuwstadt, Roosteren en Dieteren, vijf parochies die overigens nu al een cluster vormen. De federatie zou op 1 januari aanstaande van start moeten gaan. Een gevolg daarvan is dat - populair gezegd - de financiën van de parochies op een hoopje worden gegooid, hetgeen in de praktijk betekent dat straks de ene parochie de andere moet gaan onderhouden. In hetzelfde artikel schrijft deken Lauvenberg tevens dat de vijf parochies een jaarlijks tekort kennen van 45.000 euro (!). De deken roept dan ook op tot financiële en personele steun in de vorm van nieuwe vrijwilligers.
Toch is de vraag of dat zal gebeuren, want her en der klinkt gemor en zijn er vragen bij de plannen, die overigens wel in lijn zijn met het beleid van het bisdom, aldus de deken. De vraag is ook hoe redelijk het is wanneer een relatief goed draaiende parochie een zwakkere moet gaan bijstaan. Betalen mensen daar hun kerkbijdrage voor, en is eventueel opgebouwd historisch vermogen niet primair bedoeld voor de werking van de eigen parochie? En is het niet je eerste plicht om bij een dergelijk financieel tekort hard in te grijpen?
Op basis van hun omvang lijken Dieteren en Roosteren de zwakste schakels in het geheel. Plaatsen waar bijvoorbeeld ook al het basisonderwijs verdwenen is. Moet je in deze kleinere plaatsen letterlijk tot elke prijs de kerk handhaven, of kun je niet beter bijvoorbeeld de twee belangrijkste gebouwen (de basiliek van Susteren en de kerk van Nieuwstadt) aanhouden en de rest afstoten? Pijnlijke keuzes, dat sowieso, maar wie een beetje financieel inzicht heeft weet dat 45.000 euro verlies op jaarbasis niet vol te houden is. Bovendien, zal bij zo'n groot gat de animo om financieel nog iets bij te dragen niet eerder kleiner worden dan groter, zeker als je weet dat dat geld dan ook nog eens naar een buurparochie gaat die het nog lastiger heeft en je ziet dat noodzakelijke harde maatregelen uitblijven?
Marcel Boreas






