
Ralph Schaeken is dinsdagavond in het Mariapark in Sittard als winnaar uit de bus gekomen van het Zittesj Krisdictee 2016. Van alle deelnemers maakte hij het kleinste aantal fouten.
Behalve de eer ontving hij de gegraveerde Veldeke Krisdictee 2016-pen. Pascale van Elssen en Silvie Bergé werden gedeeld tweede. Zij ontvingen de door Veldeke uitgebrachte Zittesje Sjeurkalender, die dit jaar is gevuld met tekeningen van Jan Hermans, broer van Toon.
Het dictee werd dit jaar voorgelezen door Fernao Schmeits en Fieny Moerskofski-Cals. Samensteller Patrick Werdens nam er een aantal vergeten Sittardse woorden in op, zoals boesjeiere , dat bewegen betekent en ekstemeiere , dat waarderen betekent.
Het door Veldeke krènk Zitterd georganiseerde Zittesj Krisdictee krijgt in 2017 zijn eerste lustrumeditie.
Zittesj Krisdictee 2016
Twee fitse ligke langs de kantj van de waeg en get wiejerop lik ei paerke, eine knöl en ein braomel, erm in erm in ’t graas van de wei. Nei, ze zeen neit mitein aan ’t flikkefloje. Ze ligke aandechtig nao de wouke te pupsje, die baove in de lóch aan hun veurbie trèkke.
Kiek èns dao rechs! Die wouk liek waal ein bloumevaas, en dao lènks liek ‘t waal of ich dao 24 roze zeen. En dao in de midde op die wouk, is dat geine krisman? Bès te van mallem, das te in dae bóksebaom geine kleine clown zuus! De wouke begónne langzaam mer zeker ummer meer te boezjeiere.
Kerwippetig sjpróng de clown opèns oet de wouke en koum tösje de jóng en ’t maedje in, oppe aerd terech. Gans verpópzak keke zie häöm aan en vrouge ze wae hae waar. ‘Ich bèn Teunke en ich hawt hie baove de wach euver ’t waal en wee van Zitterd.
Teunke begoosj te palavere euver zien laeve en gouf aan dat hae ein geweldige jónkheid haw gehad pès dat de pap van d’n ein op d’n angere daag koutelebout waar gesjlage. ’t Waar ermoud troef in hoes en de femieje moosj d’r erg aan wènne dat ze opèns zo erm wie bodde ware.
Mer toch hawwe ze nog de neudige ammezase. Bieveurbeeld in december. Eine krisboum, dat waar get väöl gevraog mer Sinterklaos koum waal langs. Mit de taofelsjprei oet de gouw kamer ómgesjlage en in de klaveiere ‘t bouk wo alle sjpregitse in ware opgesjreve.
Natuurlik brach hae ouch kado’s mit veur Teunke en zien bruiesj. Eine kókkeral, sjtuterbal en get mejsje went meer koosj hae zich neit leiste. Mer ouch mit dees einfache kado’s ware de kènjer zeelsgelökkig. Get waat allewieles waal èns angesj is.
’t Einfache, dao zout ouch de krach van Teunke in. Dat koosj me mirke toen hae eige tekste góng sjrieve en dees veurdroug. Es te bie Ober Bayern nao de revuuj góngs kieke dan lachde me zich dèks krank. ’t Waar dan nog plaatsjelik mer me koosj toen al zeen dat deze jóng gans beruimp zou waere.
Op ein gegaeve moment lónkte de grote sjtad en woort nao Amsterdam gegange. Neit mit ’t vatuurke, want dat waar waar toendertied nog neit te betale, mer mit ‘t suchske. Mer wie-t geer ’t uch kènt bedènke góng ’t dao neit van allein, dao moosj nog flink geheld waere.
De res van de gesjichte is bie de meiste waal bekènd. In mènnige grote sjtad en oppe tillevisie waar Teun te bewónjere. Me moosj lache óm zien sketches en de einvoud womit dees gebrach woorte. Mer hae vergout noots wo hae vandan koum; eine jóng oet die klein sjtad!
Geweun zeen is de lèste jaore get vergaete. ’t Houf aevel allemaole neit zo lestig en gejaag te zeen. Nump uch d’n tied óm ‘t sjoons op aerd te ekstemeiere sjus wie Teun uch dit ummer veurgehawte haet en wunsj uch óngerein baovenal ein Zelige Krismes en alle gouds veur ’t kómmend jaor!
© Patrick Werdens, december 2016
» Veldeke






