Veer vruiger….. - De Zelfkantj (III)

't Waar of eine nuje welt veur ós aope góng wie de grenze verdwene en ein sjtök van Dutsjlandj bie Nederlandj koum: de Zelfkantj.

• Laes ouch: Veer vruiger….. - De Zelfkantj (I)
• Laes ouch: Veer vruiger….. - De Zelfkantj (II)

D’r ware väöl interessante en ónbekènde dènger in de Zelfkantj veur ós kènjer te óntdèkke. Waat ós aevel ’t meiste aantrok, ware de buusj in dat gebied. Sjoon, groot en eigelik vlakbie ós dörp. Dao waar ’t nog richtig röstig en sjtil, nog wenig verkeer oppe grote waeg van Tudder nao Zösterzeel. Dao koosjte dich nog neier zètte en loestere nao de wèndj in de dennebuim in ’n sfeer van kalmte en gelök… ”Eeuwig zingen de bossen”, einen titel van ein bekènd bouk euver Skandinavië, maar noe dan van toepassing oppe buusj in de Zelfkantj.

Veural interessant veur ós kènjer ware de zandjkoele, veural die aan de rechterkantj van de waeg, dao wo me noe eine grote viever gemaak haet, gevöld mit blaw-gruin en kawd gróndjwater. Zónne viever waar d’r vruiger ouch al, mer dan op ’n anger plaatsj. Trouwes, d’r is dao waal meer verangerd. Vruiger woort zo’n zandjkoel begrens door beheurlike sjtiel wenj en dan keeks te van baovenaaf in die deipe koel. Kort nao d’n oorlog woort dao nog zandj en kizzel gewónne.

Mer langs dae sjtiele kantj haw zich in de loup van d’n tied los zandj opgehuip en dat waar prima sjpeelgoud! Veer trokke d’r dèks mit ‘ne man of ach haer. Sóms gónge d’r ouch maedjes oet ós buurt mit, gekeid wie veer jónges: ’n aw bóks of ’n euverelke. Vraemp eigelik veur ós noe, mer veer vónje dat gans geweun, zónger probleme. Dao mós te noe èns mit aankómme!

Waat waar dan zo sjpannend, in die koel? Nou, doe moosj baoven oppe randj eine flinke aanluip make en dan die deipe koel insprènge. Doe moosj goud op ’n paar zakes lètte. Oppe eesjte plaatsj waar dien houding belangriek bie ’t sjprènge: get achtereuver leune mit gesjtrèkde bein en zörge dat dien hakke ’t eesj in dae losse zandj koume. Oppe tweede plaatsj moosj te d’rveur zörge zo wied muigelik van de kantj aaf in de zandjkoel te kómme. Es dich dat lökde, dan sjuufdes te röstig in dae losse zandj nao ónger. Geweldig! En dan weier nao baove en opnuuts sjprènge. Wie dèks höbbe veer dat neit gedaon! Ummer erg sjpannend!. Mer doe moosj d’r waal oplètte dat-s te goud in dae zandj terech koums.

Lókde dat neit, dan koosj dae sjprunk goud pien doon, geluif mich mer… Waar dat sjpelke dan neit geveerlik? Jaowaal, mer… de bès jónk…! Sjpele, ravotte, róndjzjwerve, hagedisse vange… nei - dat klink misjiens gek in dezen tied –

get kapot make, dat waar d’r neit bie, dat waar ózze sjtiel neit.

F.W.

Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief

Iedere zondag rond 07:00 in je mailbox

Abonneren

Schrijf je in voor de dagelijkse nieuwsbrief

's morgens rond 07:00 in je mailbox

Abonneren