Starbuck - Filmhuis Het Domein

Fijne feelgoodfilm over vruchtbaar onderwerp - David heeeft 20 jaar geleden regelmatig sperma geleverd aan een vruchtbaarheidskliniek. Dan bereikt hem het nieuws dat 142 van zijn nakomelingen een juridische procedure hebben gestart, om de identiteit van hun gezamenlijke vader te achterhalen. Na aanvankelijke aarzeling zoekt hij contact met zijn kroost en doet hierbij rijke levenservaringen op. Starbuck verrast, ontroert en bevat treffende humor. Een heerlijke filmervaring.

Fijne feelgoodfilm over vruchtbaar onderwerp - David heeeft 20 jaar geleden regelmatig sperma geleverd aan een vruchtbaarheidskliniek. Dan bereikt hem het nieuws dat 142 van zijn nakomelingen een juridische procedure hebben gestart, om de identiteit van hun gezamenlijke vader te achterhalen. Na aanvankelijke aarzeling zoekt hij contact met zijn kroost en doet hierbij rijke levenservaringen op. Starbuck verrast, ontroert en bevat treffende humor. Een heerlijke filmervaring.

"Het is alsof ze je betalen om te ademen", zegt een tevreden zaaddonor in de Canadese komedie Starbuck. Geld lijkt dan ook de enige drijfveer te zijn geweest voor David Wozniak (Patrick Huard) om twintig jaar geleden gedurende twee jaar zijn zaad tegen harde dollars aan een spermabank te leveren. Zijn donornaam was Starbuck, een ode aan een Canadese fokstier met een uitgebreid nageslacht. Inmiddels mag David zich de vader van 533 kinderen noemen. Zeer ongewoon, maar te wijten aan de vruchtbaarheidskliniek die per abuis gedurende één jaar uitsluitend zijn zaad heeft gebruikt.

Veertiger David heeft op het moment van dit spectaculaire nieuws wel wat anders aan zijn hoofd, De klaploper lijkt alles in zijn leven te verprutsen. Zijn baan bij de familieslagerij is niet echt een succes. Hij heeft een flinke schuld bij wat lokale criminelen, die hem in zijn badkuip dreigen te verzuipen. Zijn wietplantjes leveren te weinig op en zijn er tevens de oorzaak van dat zijn vriendin Valérie (politie-agente!) hem nooit thuis mag bezoeken.

Dan bereikt hem het nieuws dat 142 van zijn nakomelingen een juridische procedure hebben gestart, om de identiteit van hun gezamenlijke vader te achterhalen. Regisseur Ken Scott (o.a. Sticky Fingers, misdaadkomedie uit 2009): "Tegenwoordig erkennen we dat het begrip 'vaderschap' een bredere inhoud kan hebben dan vroeger gebruikelijk was. Daar gaat het over in deze film."

Aanvankelijk kan David niets beginnen met de wetenschap dat hij veelvuldig vader is. Maar toch wint de nieuwsgierigheid, als de advocaat van de kliniek hem een envelop met de profielen van zijn nageslacht overhandigt. Na het eerste veelbelovende contact zoekt David zijn volgende spruit op. En dan nog een. Door contact te maken met zijn biologische kinderen - de één een gelukkige muzikant, de ander een wanhopige drugsverslaafde en zelfs een nogal stalkerige gothic-jongen die hem lastig begint te vallen - leert hij een beter mens te zijn, voor zichzelf, zijn familie en vooral zijn geliefde Valérie.

Regisseur Scott laveert met zijn scenario, dat hij samen met Martin Petit schreef, tussen opzichtige sentimentaliteit en hilarische komedie, maar gaat heel knap nergens over het randje. Patrick Huard zet met het grootste gemak een charmante loser neer, voor wie je eigenlijk vanaf het begin al warme gevoelens koestert.

Maar ook de bijrollen mogen er zijn, want Scott heeft hart voor zijn personages. David's vriend en advocaat (Antoin Bertrand) heeft zelf vijf kinderen en laat David zien dat vaderschap niet van een leien dakje gaat. Julie LeBreton zet op overtuigende wijze de vriendin van David neer, die zelf ook in een maalstroom van emoties terecht komt in de film en niet eens vanwege het nu opspelende verleden van haar vriend.

Starbuck verrast, ontroert en tovert een brede lach op je gezicht. En ja, goed luisteren verhoogt het filmgenot: "Je t'aime", klinkt zó lief in die merkwaardige Quebecse tongval! Wat aanvankelijk aandoet als een prima, maar voorspelbare komedie, ontstijgt geleidelijk aan met gemak het genre en bewijst méér in huis te hebben: Starbuck bezorgt ons met treffende humor en uitstekende opbouw een heerlijke filmervaring.

Routebeschrijving