À Perdre La Raison - Filmhuis Het Domein

Een hartverscheurend drama over familiemoordVoor deze controversiële film liet regisseur Joachim Lafosse zich inspireren door een Waals familiedrama dat zich in 2007 in Nijvel afspeelde. Toen doodde een 42-jarige depressieve moeder, die net als hoofdrolspeelster Murielle was getrouwd met een Marokkaan, haar vijf jonge kinderen waarvoor ze levenslang kreeg. À Perdre La Raison is geen reconstructie, maar een hartverscheurende film over de complexe toedracht van een verschrikkelijke familiemoord.

Een hartverscheurend drama over familiemoord
Voor deze controversiële film liet regisseur Joachim Lafosse zich inspireren door een Waals familiedrama dat zich in 2007 in Nijvel afspeelde. Toen doodde een 42-jarige depressieve moeder, die net als hoofdrolspeelster Murielle was getrouwd met een Marokkaan, haar vijf jonge kinderen waarvoor ze levenslang kreeg. À Perdre La Raison is geen reconstructie, maar een hartverscheurende film over de complexe toedracht van een verschrikkelijke familiemoord.

Één voor één roept Murielle haar vier schatjes van kinderen naar boven. De kijker weet wat zich in de slaapkamer afspeelt, maar ziet niets van de gruweldaad. Bijna twee uur lang heeft hij kunnen zien hoe het zo ver heeft kunnen komen. Hoe een jonge moeder tot deze wanhoop wordt gedreven. In À Perdre La Raison worden de beweegredenen van de moordende moeder bloot gelegd.

Regisseur Joachim Lafosse heeft zich laten inspireren door een Waals familiedrama dat zich in 2007 in Nijvel afspeelde. Toen doodde de 42-jarige depressieve Genevieve Lhermitte, die net als Murielle was getrouwd met een Marokkaan, haar vijf jonge kinderen waarvoor ze levenslang kreeg. À Perdre La Raison is geen reconstructie, maar een controversiële film over de complexe toedracht van een verschrikkelijke familiemoord.

We volgen Murielle (Émilie Dequenne) die verliefd wordt op de Marokkaanse Mounir (Tahar Rahim) die inwoont bij een arts (Niels Arestrup) die hem als kansarme jongen naar België heeft gehaald. Het smoorverliefde stel trouwt en Murielle trekt bij hen in. Door zijn cadeaus en financiële ondersteuning wordt het jonge stel steeds meer afhankelijk van de bemoeizuchtige suikeroom. Daar kan Murielle niet mee omgaan en ze voelt zich steeds meer gevangen.

In korte tijd wordt ze moeder van vier kinderen. Haar relatie met Mounir verslechtert. Ze zegt haar werk als lerares op en gaat in behandeling bij de psychiater. We zien hoe ze langzaam in een zware depressie raakt en het gezonde verstand verliest. Haar noodkreten om hulp worden niet gehoord of niet serieus genomen, met alle gevolgen vandien.

In de film zijn de dialogen van ondergeschikt belang. Lafosse laat vooral de beelden het verhaal vertellen. Zo zien we in veel close-ups de hoofdrolspeelster veranderen van een stralende, zelfstandige vrouw in een verwelkte bloem die niet meer weet wat ze met het leven aan moet. Filmkaders worden verkleind door muren en andere obstakels waardoor het aanvoelt alsof de muren op je afkomen. En niet alleen het huis, maar ook de verhoudingen tussen het stel en de huisarts worden steeds benauwender. Lafosse legt feilloos alle gevoelens bloot.

À Perdre La Raison is een hartverscheurend drama over de tragische werkelijkheid. Het is een film die je naar de keel grijpt en tegelijkertijd veel vragen oproept. Lafosse laat de kijker oordelen.